رفتن به محتوای اصلی

ابزارها

سود و زیان رمزارز

ورود، خروج، مقدار و کارمزد دو طرف روی معاملهٔ اسپات.

بازده خالص

۹.۷۹۰٪

  • سود/زیان ناخالص۱,۰۰۰,۰۰۰ تومان
  • کارمزد دو طرف۲۱,۰۰۰ تومان
  • خالص۹۷۹,۰۰۰ تومان

مرتبط

معاملهٔ اسپات یعنی دارایی را می‌خرید، مالک می‌شوید، و بعداً می‌فروشید — بدون قرارداد اهرمی که مارجین و لیکوئید دارد. ابزار سود و زیان معاملهٔ رمزارز FinAI برای همین سناریوی ساده مدل می‌سازد: مقدار (qty)، قیمت ورود (entry)، قیمت خروج (exit)، و یک نرخ کارمزد درصدی که روی ارزش هر دو معامله (خرید و فروش) اعمال می‌شود. سود ناخالص تقریباً برابر است با qty × (exit − entry)؛ سپس کارمزد خرید و فروش جمع شده و از ناخالص کم می‌شود تا سود خالص به دست آید. این صفحه فرمول را باز می‌کند، فرض‌ها را می‌گوید، و مرز ابزار را با قیمت سربه‌سر، بازده اهرمی، و مبدل قیمت روشن می‌کند.

FinAI با این ابزار سیگنال خرید/فروش، پیش‌بینی BTC، یا توصیهٔ نگه‌داری نمی‌دهد. خروجی حسابداری روی اعداد شما است. برای زمینهٔ بازار بخش رمزارز؛ برای قیمت زندهٔ بیت‌کوین صفحهٔ BTC؛ برای تبدیل واحد بدون PnL به ساتوشی ↔ BTC.

ورودی‌های فرم و واحد قیمت

qty باید همان واحدی باشد که entry و exit با آن quote شده‌اند — مثلاً اگر entry «تومان به ازای یک BTC» است، qty باید مقدار BTC باشد نه ساتوشی، مگر اول سات را در مبدل ساتوشی به BTC تبدیل کرده باشید. اگر جفت USDT است، qty همان مقدار کوین و entry/exit دلار تتری است. قاطی کردن TMN با USDT در یک فرم، بزرگ‌ترین منبع خطای چند برابری است.

کارمزد (feePct) در مدل FinAI درصد از notional هر طرف است: خرید = qty × entry؛ فروش = qty × exit. مجموع کارمزد = feePct/100 × (buyNotional + sellNotional). این تقریب مناسب «کارمزد maker/taker درصدی یکسان» است، نه ساختار پلکانی یا تخفیف توکن BNB.

گام‌به‌گام محاسبه

  1. ارزش خرید = qty × entry
  2. ارزش فروش = qty × exit
  3. سود ناخالص = ارزش فروش − ارزش خرید = qty × (exit − entry)
  4. کارمزد کل = (feePct ÷ 100) × (ارزش خرید + ارزش فروش)
  5. سود خالص = سود ناخالص − کارمزد کل
  6. بازدهٔ درصدی خالص (نسبت به پول اولیهٔ خرید) = (سود خالص ÷ ارزش خرید) × ۱۰۰

اگر exit کمتر از entry باشد، qty × (exit − entry) منفی می‌شود — زیان ناخالص. کارمزد همچنان مثبت است و زیان خالص را عمیق‌تر می‌کند.

مثال عددی فرضی (فقط روش)

فرض: qty = ۰٫۲ BTC، entry = ۲٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان، exit = ۲٬۱۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ تومان، feePct = ۰٫۱٪. خرید = ۴۰۰ میلیون؛ فروش = ۴۲۰ میلیون؛ ناخالص = ۲۰ میلیون. کارمزد = ۰٫۰۰۱ × (۴۰۰M + ۴۲۰M) = ۸۲۰ هزار تومان. خالص ≈ ۱۹٫۱۸ میلیون. بدون کارمزد، ذهنتان ۲۰ میلیون سود می‌بیند؛ واقعیت معاملهٔ کوچک هنوز نزدیک است، اما در چرخش‌های پرتعداد همین ۰٫۱٪ دوطرفه جمع می‌شود.

اگر feePct = ۰٪ بگذارید، ابزار فقط qty×(exit−entry) را نشان می‌دهد — مفید برای «اگر کارمزد صرافی من جداگانه ثابت بود» ولی با واقعیت درصدی فاصله دارد.

چه چیزهایی عمداً خارج از فرم هستند

  • اختلاف قیمت خرید و فروش روی دفتر سفارش — entry/exit باید قیمت‌های واقعی معاملهٔ شما باشند، نه mid price. برای تخمین هزینهٔ دو قیمت تابلوی فعلی ابزار اختلاف قیمت خرید و فروش.
  • کارمزد شبکهٔ برداشت BTC/ETH، واریز بانکی، مالیات، تبدیل TMN↔USDT در مسیر ورود پول.
  • میانگین‌گیری وزنی (DCA) چند خرید — ابزار یک entry واحد می‌گیرد؛ برای FIFO/LIFO باید خارج از FinAI یا در صفحهٔ جدا ثبت کنید.
  • معاملات اهرمی، فاندینگ، لیکوئید — بازده با اهرم تقریب جداست و جایگزین PnL اسپات نیست.

از PnL به «قیمت لازم برای سربه‌سر»

گاهی می‌دانید entry و fee را، اما نمی‌دانید exit چقدر باشد تا خالص صفر شود. آن inverse همان قیمت سربه‌سر است: exit = entry × (1+f) / (1−f) با f = feePct/100. ابزار سود/زیان فرض می‌کند exit را می‌دانید؛ break-even وقتی exit را جستجو می‌کنید. هر دو از یک مدل کارمزد دوطرفه استفاده می‌کنند — پشت سر هم استفاده کنید، نه یکی را با fee متفاوت.

اسپات در ایران: TMN، USDT، و دو تابلوی ذهنی

کاربر داخلی اغلب BTCTMN می‌خرد ولی ذهنش USDT/global است. PnL فقط وقتی معتبر است که entry و exit از همان بازار باشند. اگر BTC را با TMN خریده و روی صرافی خارج با USDT فروخته‌اید، تبدیل ارز و زمان انتقال بخشی از نتیجه است — این ابزار مرز صرافی را نمی‌شناسد. برای پل قیمت قبل از ورود qty، مبدل بیت‌کوین یا مبدل تتر.

اتریوم و altها: منطق qty×(exit−entry) یکسان است؛ فقط واحد qty و quote عوض می‌شود. مبدل اتریوم برای تبدیل مبلغ، نه جایگزین این فرم.

کارمزد واقعی صرافی vs یک درصد واحد

بعضی صرافی‌ها maker ارزان‌تر از taker دارند؛ بعضی فقط taker. feePct واحد در فرم یعنی «میانگین ذهنی من» — اگر خرید ۰٫۰۵٪ و فروش ۰٫۱۵٪ بود، می‌توانید ۰٫۱٪ میانگین بگذارید یا محافظه‌کارانه side بدتر را. FinAI جدول maker/taker هر صرافی را live نمی‌کشد؛ شما از history معامله fee واقعی را استخراج کنید.

کارمزد ثابت به ازای تراکنش (مثلاً X تومان flat) در این مدل درصدی جا نمی‌شود — یا notional را بزرگ کنید تا درصد معادل بسازید، یا fee را دستی از خروجی ناخالص کم کنید.

بازده درصدی: مخرج مهم است

netPct در خروجی FinAI نسبت به هزینهٔ خرید است، نه کل پورتفolio. اگر ۱۰٪ از سرمایه را BTC کردید و آن slice ۵٪ سود خالص داد، کل پورتفolio ۰٫۵٪ رشد کرده — ابزار slice را گزارش می‌کند. برای alt با نوسان شدید، همان ۵٪ netPct ممکن است با زیان drawdown قبلی جبران نشود؛ PnL یک معاملهٔ بسته تاریخچهٔ کامل نیست.

حسابداری و نگه‌داری رکورد

برای گزارش مالی شخصی، timestamp، صرافی، جفت، qty، entry، exit، fee واقعی، و txid برداشت را کنار هم نگه دارید. خروجی FinAI snapshot آموزشی است. در ایران الزامات مالیاتی و گزارش ارز دیجیتال در حال تکامل است؛ این صفحه راهنمای قانونی نیست.

خطاهای رایج کاربران

ساتوشی را مستقیم در qty گذاشتن

qty باید BTC (یا whole coin) باشد مگر entry/exit per-satoshi باشد که در اسپات رایج نیست. اول تبدیل سات.

exit = قیمت تابلوی الان برای دارایی هنوز فروخته‌نشده

تا فروش نکرده‌اید PnL تحقق‌نیافته است — exit فرضی OK برای سناریو، اما برچسب ذهنی «mark-to-market» بزنید.

فراموش کردن fee روی side فروش وقتی fee خرید صفر بود

مدل همیشه دو طرف را در یک feePct جمع می‌زند؛ اگر یک side واقعاً صفر است، feePct را نصف واقعیت تنظیم کنید یا fee را دستی حساب کنید.

سناریوهای کاربردی

  • بستن پوزیشن: بعد از فروش، entry/exit/fee را از history صرافی وارد کنید — بدانید ماه چقدر خالص ماند.
  • مقایسهٔ دو صرافی: همان qty و exit فرضی، feePct متفاوت — کدام net بهتر است قبل از انتقال دارایی.
  • آموزش: دانشجو ببیند چرا ۱٪ fee دوطرفه روی ۱۰٪ حرکت قیمت، net را کمتر از ۸٪ می‌کند.
  • قبل از فروش: exit هدف را امتحان کنید؛ اگر net منفی است به break-even بروید.

ارتباط با بقیهٔ ابزارهای crypto FinAI

زنجیرهٔ منطقی: واحد → قیمت fiat → نتیجهٔ معامله → آستانهٔ سربه‌سر برای معاملهٔ بعد. اهرم (leverage-roi) شاخهٔ جدا برای مشتقه است. هاب رمزارز intent هر URL را در نقشهٔ سایت نگه می‌دارد.

محدودیت مسئولیت

دادهٔ ورودی شماست؛ باگ human در entry/exit ده برابر خطای فرمول بدتر است. FinAI مسئول تصمیم معاملاتی نیست. محتوا آموزشی است و توصیهٔ مالی محسوب نمی‌شود. ریسک نوسان، counterparty صرافی، و امنیت کیف را جدا بسنجید.

جمع‌بندی فرمول در یک نگاه

PnL اسپات FinAI: ناخالص = qty×(exit−entry)؛ کارمزد = feePct% روی (خرید+فروش)؛ خالص = تفاضل. برای قیمت خروج لازم قبل از سود، break-even. برای حرکت قیمت با اهرم، ابزار دیگر. برای تومان لحظه‌ای، مبدل. همین تفکیک intent باعث می‌شود عدد روی صفحه با سؤالی که واقعاً پرسیده‌اید هم‌خوان بماند.

تحلیل حساسیت: fee و exit چقدر net را می‌کشند

فرض qty ثابت و entry ثابت. اگر exit فقط ۰٫۵٪ بالاتر از entry باشد ولی feePct دوطرفه ۰٫۲٪ باشد، ممکن است net هنوز منفی شود — چون fee روی کل notional خرید و فروش سنگین‌تر از «نیم درصد حرکت» است. inverse این حساسیت همان break-even است: همان entry و fee، exit لازم شاید نزدیک یک درصد باشد نه نیم. قبل از فروش عجولانه، یک بار قیمت سربه‌سر را با fee واقعی صرافی ببینید.

برای alt با entry کوچک و qty زیاد (مثلاً توکن‌های خرد)، گرد کردن qty در UI صرافی می‌تواند qty واقعی را از آنچه فکر می‌کنید کم کند — PnL بر اساس qty fill شده باشد، نه «تقریباً ۱۰۰۰۰ واحد».

Stablecoin به‌عنوان quote: USDT و ذهنیت دلار

وقتی entry و exit بر پایهٔ USDT است، سود شما nominal دلار تتری است؛ تبدیل به تومان بستگی به USDTTMN لحظهٔ فروش دارد — ابزار profit-loss آن تبدیل را انجام نمی‌دهد. اگر همزمان TMN devalue شده باشد، net USDT مثبت هنوز می‌تواند «قدرت خرید تومانی» متفاوت داشته باشد. برای پل TMN از مبدل تتر و تتر در برابر دلار استفاده کنید، بعد نتیجه را کنار PnL بگذارید.

چند leg، یک ابزار ساده

rotate: خرید BTC، swap part به ETH، فروش ETH — سه leg با fee جدا. این فرم یک leg اسپات BTC (یا هر coin واحد) را مدل می‌کند. برای portfolio کامل باید هر leg را جدا ثبت کنید یا spreadsheet داشته باشید. FinAI عمداً scope را narrow نگه می‌دارد تا فرمول شفاف بماند: qty×(exit−entry) minus fee both sides.

کاربر حرفه‌ای: annualized return

اگر معامله ۳ روزه بود و netPct = ۲٪، annualize کردن (۲٪ × 365/3) فریبنده است — نوسان crypto چنین extrapolation را معنی‌دار نمی‌کند. ابزار netPct دوره را می‌دهد؛ annualization خارج از scope. برای hold بلند، cost basis و events (airdrop، fork) در ledger جدا.

پس از زیان: lesson بدون self-blame

ورود exit پایین‌تر از entry در profit-loss به شما می‌گوید زیان خالص چقدر بود — نه «چرا اشتباه کردید». استفادهٔ سازنده: feePct را با واقعیت تطبیق دهید، ببینید آیا slippage یا spread (از compare/spread) بخش بزرگی از زیان بوده. معاملهٔ بعد: break-even قبل از target.

لینک‌های مرتبط در اکوسystem FinAI

ساتوشی برای qty؛ BTC و ETH برای قیمت؛ leverage-roi فقط اگر اصلاً مشتقه دارید — نه جایگزین این PnL. /crypto برای context. هیچ‌کدام توصیهٔ buy/sell نیست.

تمامی حقوق این وبسایت برای FinAI محفوظ است.